When I get older losing my hair 
Many years from now
Will you still be sending me a valentine
Birthday greetings, bottle of wine
If I'd been out till quarter to three
Would you lock the door
Will you still need me, will you still feed me
When I'm sixty-four 

You'll be older too
And if you say the word
I could stay with you

I could be handy, mending a fuse
When your lights have gone
You can knit a sweater by the fireside
Sunday mornings go for a ride
Doing the garden, digging the weeds
Who could ask for more
Will you still need me, will you still feed me
When I'm sixty-four

Every summer we can rent a cottage in the Isle of Wight
If it's not too dear
We shall scrimp and save
Grandchildren on your knee
Vera, Chuck & Dave

Send me a postcard, drop me a line
Stating point of view
Indicate precisely what you mean to say
Yours sincerely, wasting away
Give me your answer, fill in a form
Mine for evermore
Will you still need me, will you still feed me
When I'm sixty-four

            John Lennon/Paul McCartney                                                

دل تو امروزیه گلای کاغذی می‌خواد

دل من قدیمیه این گلا رو می‌ده به باد

می‌دانید چرا c اسپانیایی‌ها نوک‌زبانی تلفظ می‌شود؟
 تنها به این دلیل ساده که پادشاه روزگاریشان سینش می‌زده. ربطش!؟...

                                                                                    بشنوید با صدای جون بائز

                                                                                    بشنوید با صدای داناوان

به بارکشی روانه‌ی بازار

گوساله‌ا‌ی با چشمان غم‌بار

بالا فراز او پرستویی

چابک‌پرکشان به پهنه‌ی سپهرار

بادها خندانند چه‌سان؟

می‌خندند آن‌ها با هرآن‌چه درتوان

می‌خندند و می‌خندند

سراسر روز و نیم شب تابستان

درآمد کشاورز که: شِکوه بس!

که گفتت که گوساله‌ای باش؟

پر پروازیت چرا نه

چون پرستویی آزاد و سرکش؟

بارش یک‌ریز و سکر صدای ماریزا...

آخ بیا از در درآ درد تو گیرم سبز‌ه‌یار

آی به دستمال کتون گرد تو گیرم سبزه‌یار

آخ به دستمال کتون ریشه‌ریشه سبزه‌یار

آی عرق از چهره‌ی زرد تو گیرم سبزه‌یار

اشاره‌گر به ماه

به چیزی اشاره داشت-

انگشتان دلفریبش.

          مایکل گاروفالو

روشنایی انتهای تونل

تنها

نور قطار از روبرو آینده است

                        رابرت لاول

سحرگه او بود و من مست مستانه

دور از چشمان یگانه و بیگانه

رفتیم تا دامن کوه شانه به شانه

روی سبزه، پای چشمه، نزد دلبر

خوش نشستیم رو به خاور

بنهادیم چهره بر هم

 آسمان را شعله بر دامن افتاد

آن مه ندا داد: آتش! آتش!

شعله با مه در کشاکش

آسمان آتش به جان است

او مگر از عاشقان است

گفتم ای یار سرمست

اکنون رویت نماید آسمان آیینه در دست

آفتاب خیزان است.

   پی‌نوشت:

                   نشد هیچ‌کدام از دو اجرای بی‌نظیر این ترانه‌ی زیبای عاشور‌پور را آپلود کنم؛ امیدوارم که بزودی بشود و بشنویدش.

گرد آر، آن‌گاه پخش کن

بخشی از آینه‌ی گیتی باش:

فشرده‌ترین، بهوده‌ترین و

ناپیدا‌ترین

                          رنه شار

                                  فیروز ناجی

هجدهم بهمن زادروز سوسن تسلیمی است؛ خجسته باد این زادروز. بودن سالهایش را در فرهنگمان -این‌جا یا دور از این‌جا- پاس می داریم و همه‌ی تلاشش را در آن‌چه کرده ارج می‌نهیم. روزهای زنده‌گیش دراز بادا.

در صبح سبز

می‌خواستم دلی باشم.

یک دل.

در غروب زرد

می‌خواستم بلبلی باشم.

بلبل.

(روح من،

به سرخی گرای  چون نارنج.

روح‌ من،

به سرخی گرای چونان عشق.)

در فراخ صبح

می‌خواستم خودم باشم.

یک دل.

و در تنگ غروب

می‌خواستم صدایم باشم.

بلبل.

(روح من،

به سرخی گرای  چون نارنج.

روح‌ من،

به سرخی گرای چونان عشق!)

                                 لورکا

                                           یدالله رویائی